Archive for the ‘Nieuw leven’ Category

Knusjes

Tuesday, February 23rd, 2010

linus22022010

Na een paar dagen van krampjes, kwam vandaag eindelijk de verlossing –  voor Linus en voor ons :)

Hoe het gaat? Met ons goed. De eerste dagen thuis met alle twee de kindjes. Het is wennen – voor iedereen.
Linus is met alles tevreden, zolang hij maar op tijd zijn melk krijgt.
Fiona is heel lief voor ‘de baby’, zoals ze Linus blijft noemen (ze weet wel zijn naam maar heeft hem nog maar 1 keer gebruikt). Ze heeft wel een enorme mamabehoefte en het is soms een beetje moeilijk om daarin mee te gaan. Meestal moet ik net eten geven aan Linus als zij aandacht nodig heeft. Het zal wel wennen zeker?

Onze eerste uitstappen met alle vier tesamen verliepen nogal chaotisch: gisteren naar de kinderarts en vandaag naar de winkel. De drukte wordt mij soms nog te veel.

De babyblues zet alsnog in, vrees ik. We hebben nu twee prachtige kindjes, die ik alletwee even graag zie. Maar hoe we het praktisch allemaal zullen redden en hoe ik allebei quality aandacht kan geven, daar stel ik mij af en toe wat vragen bij.
Nog een geluk dat ik altijd kan rekenen op mijn fantastische man.

Gelukkige verjaardag Pepijn!

Monday, February 22nd, 2010

Op het nippertje nog een gelukkige verjaardag voor het neefje van Fiona en Linus:

Pepijn

Wat vliegt de tijd! En aangezien Pepijn precies 10 maanden scheelt met Fiona, betekende dit dat Fiona vandaag 22 maanden oud was.
Voor de geboorte van Linus besefte ik het nog niet maar wat is onze dochter plots een groot meisje! Niet alleen fysiek groot, maar ook mentaal.

Ze worden zo snel groot…

Onze eerste nacht thuis

Saturday, February 20th, 2010

Gisteren in de namiddag trokken we naar huis. Natuurlijk na het fiat van de kinderarts en de gynaecoloog.
Maar ik voelde mij redelijk goed, we hadden redelijk geslapen in het ziekenhuis en de borstvoeding loopt goed.

Ik ben namelijk geen fan van ziekenhuizen. Te veel drukte, te weinig plaats, te veel betutteling. Natuurlijk wel goed als je onzeker bent of als je je niet goed voelt. Maar zo zitten ontbijten en de kinesiste die langskomt, geef mij dan maar thuis.
Ik heb natuurlijk wel kraamzorg en een vroedvrouw die langskomen, maar pas vanaf maandag. Nu redden we het wel op ons eentje. Het is ook het eerste niet meer.

En wat met Linus? Hij ziet er nog altijd even prachtig uit :) Hij drinkt heel goed, maar het is natuurlijk wel weer wennen, die borstvoeding. Gisterennacht hebben we alledrie iets minder geslapen, hij had precies veel last van krampjes. Maar uiteindelijk viel het nog mee. Deze morgen rond 10u was het al veel beter. Hopelijk komt zijn spijsvertering gauw op gang.

Het is natuurlijk nog wat je weg zoeken. Veel geregel en gedoe. Eten en rusten terwijl hij slaapt, al is dat lastig met krampjes. Maar nu slaapt hij en kunnnen mama en papa eens deftig eten.
Fiona is nog bij oma maar komt straks op bezoek. Ik mis haar maar toch ben ik blij dat ze hier niet is. Veel drukte kan ik nog niet aan. Ik ben fysiek in betere toestand dan de vorige keer, maar heb toch nog last van de snelle bevalling, de onderbroken nachten en het opstarten van de borstvoeding.

En nu gaan we nog wat verder genieten van ons kabouterke. Alhoewel… maatje 50 hoef ik zelfs niet uit te halen en de kleinste maatjes 56 gaan nog maar net. Wat een verschil met Fiona (48 cm) voor wie maatje 50 soms zelfs nog te groot was!

Linus

Friday, February 19th, 2010

Piep

Thursday, February 18th, 2010

Om 12.50 deze middag is hij er dan toch uitgekomen. Zeer tegen zijn goesting maar het moest van de dokter :)

Het is een flinke zoon geworden – 4kg400 voor de volle 53 cm. Hij zal door het leven gaan met de naam Linus.

De papa is dol op zijn zoon en ik… ik kan niet geloven dat ik weer zo’n prachtig kindje ter wereld heb gebracht. Fiona moet ook nog even bekomen maar ze was in ieder geval zeer geinteresseerd in ‘de baby’.

De bevalling ging enorm snel – kort maar krachtig zoals ze zeggen. Daarover later meer.

Wij gaan nu verder genieten van onze nieuwe spruit – de nieuwe website en de foto’s komen er binnenkort aan!

Een preview:

Waar wachten we op?

Wednesday, February 17th, 2010

Gisteren raakte ons geboortekaartje eindelijk af. Misschien is de baby daarop aan het wachten?

Ik vind het kaartje alvast heel geslaagd. Gelukkig dat ik het allemaal nog even nalas, want het telefoonnummer wat erop stond was niet correct.

Nu moet manlief het kaartje alleen nog maar afprinten. Hij blijft het maar uitstellen. Volgens mij is hij zeker dat ik Lien achterna ga.

15 jaar

Sunday, February 14th, 2010

15 jaar geleden, Valentijn

ik was er 16, hij was er 15. Twee verliefde pubers die niet veel durfden zeggen aan elkaar, maar zie: daarvoor bestaat Valentijn. Lang leve de Valentijnskaartjes!

Wie had ooit kunnen denken dat ik 15 jaar later hoogzwanger zou zijn van ons tweede kindje? (niet dat ik twijfels had over de duurzaamheid van onze relatie, maar -ik- uberhaupt: kinderen??).
Zo zie je maar: met de juiste partner weet je nooit waar je strandt…

Ik heb er nog nooit spijt van gehad dat we er zo vroeg mee begonnen zijn, nee hoor. Ik heb zeker niet het gevoel dat ik iets gemist heb, integendeel. Op de duur voelt die eerste liefde aan als een warm dekentje dat je constant meedraagt. Die liefde die je in staat stelt om met weinig woorden elkaar te begrijpen. Die ervoor zorgt dat je elkaar kunt steunen ook al ben je met heel verschillende dingen bezig. Die liefde die je door moeilijke, stressvolle tijden helpt.

Of ervoor zorgt dat je een klein mensje kunt koesteren, iets wat jullie twee gemaakt hebben. Ook al is ze zot. En heeft ze een humeur als een windvaan met 10 beaufort veranderlijke wind. En wil je ze graag even achter het behang plakken (na het 100ste ‘neen’ van de dag).

En zie: dit jaar hebben we gezorgd voor een gemeenschappelijk Valentijnscadeautje. Geen afgezaagde rozen dit jaar of een romantisch dineetje. Een kersvers kindje ja. Ahum, het moet er eerst nog uit willen komen natuurlijk.

Timing is nooit onze beste kant geweest.

40 weken

Thursday, February 11th, 2010

Wat zal ik missen aan zwanger zijn?

  • de beweging in je buik
  • vertroeteld worden op het laatste – mijn moeder heeft hier twee dagen gelogeerd en dat is wel eens tof
  • kleertjes en andere babyspullen kopen
  • dromen van hoe de baby er zal uitzien

Wat ik niet zal missen aan zwanger zijn?

  • slecht slapen
  • je niet kunnen omdraaien in bed
  • mensen die geen rekening houden met je fysieke toestand, voordringen, zuchten, hun plaats niet willen afstaan in het openbaar vervoer…
  • mensen die vragen voor wanneer dat het is (of nog erger: wat het is, een meisje of een jongen, alsof ik dat aan iemand zijn neus zou hangen)
  • iedere avond denken: zou het van dat zijn?
  • niet alles kunnen eten en drinken wat je wilt

Dokterstrauma

Wednesday, February 10th, 2010

Fiona moest gisteren op controle bij de NKO-arts. Om te zien hoe het zat met haar buisjes en vanwege de aanslepende zware verkoudheid.

Het was niet de gewone NKO-arts maar wel haar collega, die er overigens bijna hetzelfde uitzag. Zou het een typisch beroep zijn voor wat oudere, zwaardere vrouwen?
Maar bon, vriendelijk was ze wel.

Even kort uitgelegd waarvoor we kwamen en Fiona mocht op de stoel zitten, op de schoot van de verpleegster. De mijne was niet beschikbaar wegens te dikke buik. Haar keel bekijken lukte wel, haar oren nog net. Alleen het blazen erin was minder.

Maar dan: de dokter wilde haar neusholtes spoelen omdat die vol zaten met etter (sorry voor de onsmakelijke beschrijving). Daarvoor moest Fiona heel alleen op de stoel liggen, achterover. Ze heeft het niet zo op bewegende stoelen begrepen en het was dus al direct koekenbak. Vooral toen de dokter met een slang in haar neus begon te koteren en er water uitkwam.
Onze lieve dochter veranderde op slag in een gillend, kronkelend speenvarken. Gelukkig dat mijn moeder en de verpleegster er ook waren om haar in bedwang te houden.

Arme Fiona! Achteraf maakte ze nog maar eens duidelijk dat haar hoofd pijn deed, een teken dat haar sinussen ook verstopt hadden gezeten.
Laten we maar duimen dat ze snel leert haar neus te snuiten! En dat ze later nog op doktersvisite wil gaan.

PS. Ze heeft maar een minuut gehuild hoor achteraf. Vijf minuten later was er geen vuiltje meer aan de lucht.

Wie eerst komt…

Wednesday, February 10th, 2010

De eerste baby is er!

Stiekem ben ik een klein beetje jaloers. Maar ze heeft het zeker verdiend om eerste te zijn: zo lang geduld moeten uitoefenen. Janne haar speelkameraadje is eindelijk gearriveerd: Lien is gisteren bevallen van een dochtertje, Sien! Proficiat!

En nu is het mijn beurt, annava! 10-02-2010 is een mooie datum!