De dinsdag die goed gevuld was, is ook weer voorbij. Of toch bijna.
Ik geniet in mijn zetel met een welverdiend (alcoholvrij) biertje en wat chips. Wat ben ik blij dat deze dag ook gepasseerd is.
Deze morgen kwam de mevrouw van Reddie Teddy de kraamzorg bespreken. Het is zelfs mogelijk dat we terug dezelfde kraamverzorgster als de vorige keer krijgen. Ik hoop het, want dat zou echt de max zijn.
Dan nog maar wat werken, want tussendoor moet dat ook gebeuren.
Deze middag kwam manlief naar huis en bracht Fiona terug mee. We hebben ze nog vlug wat in haar bed gestoken, want ze had nog niet geslapen. Ze heeft met moeite een uurtje geslapen. Niet genoeg dus.
We hebben het gemerkt. Om drie uur hadden we een afspraak met de nieuwe creche in Waregem en mannekes toch, ik heb Fiona nog nooit zo vervelend gezien. Niet willen luisteren, dat maken we (gelukkig) niet veel mee. Pas toen ze mocht tekenen, zat ze even stil.
Toen kregen we de allebei spontaan wurgneigingen, nee hoor, niet van onze dochter maar wel van de directrice van die creche. Want die begroette ons met de woorden: ik mag nog niemand inschrijven. Bijna was ze verzengd. Want een afspraak maken voor de inschrijving en dan niks kunnen doen, daar moet je bij mij niet mee afkomen.
Ze kwam af met het excuus dat ze net overgenomen waren en dat er een inschrijvingsstop was. Tenslotte belde ze naar een andere mevrouw en kreeg ze blijkbaar toestemming voor de inschrijving maar… pas vanaf OKTOBER. En niet september zoals ze altijd beloofd had.
Blijkbaar is er een babyboom nu binnenkort en die kinderen starten allemaal in september. En ze hebben allemaal al een broertje of zusje in de opvang, dus krijgen ze voorrang. Het kan dus goed zijn dat we hier nog een maand langer in Gent moeten rondhangen.
Enfin, ons kinders hebben een plaatsje in de nieuwe creche. Wanneer ze precies kunnen starten, weten we pas over een maand. Oh ja, en ze zijn ingeschreven voor vier dagen ipv vijf. De woensdag heb ik ze niet ingeschreven. Het was gemakkelijker om van minder dagen naar fulltime te gaan, dan omgekeerd. Ik hoop dat het een goede beslissing is.
En daarna… mijn mondeling examen voor de sollicitatie. Ik was wat overdonderd door Fiona haar stekeligheid maar uiteindelijk raakte ik nog op tijd in de stemming. Het hielp wat dat er wat vertraging op zat. Een jury met alleen maar vrouwen, die gecharmeerd leken door mijn dikke buik. Dat zat wel snor.
Maandag heb ik meer nieuws!
nee, nog geen baby maar wel…