Gisteren gehoord in Brussel-Zuid:
“Attention to all passengers, the train to Paris will be arriving shirtly on platform 6″
(en niet 1 keer maar zeker 3 keer)
Archive for October, 2008
Frivole trein
Thursday, October 30th, 2008Zwangerschapsverbod
Wednesday, October 29th, 2008In Nederland werkt een lid van de Tweede Kamer aan een wetsvoorstel om ’slechte moeders’ te verhinderen om nog eens zwanger te worden. Ze zouden de prikpil moeten krijgen en als ze toch nog zwanger worden, zou het nieuwe kind onmiddelijk weggehaald moeten worden bij zijn ouders.
Sorry maar ben ik de enige wiens wenkbrauwen hiervan in de kramp slaan?
Een van de grootste “onrechtvaardigheden” in het leven bestaat eruit dat je je ouders niet kunt kiezen. Bij veel mensen valt het reuze mee, maar sommige kinderen komen terecht in een gezin die niet de draagkracht heeft om het kind een gelukkige jeugd te bezorgen.
Dat kan inderdaad zijn omdat ouders niet de capaciteiten hebben om voor een kind te zorgen, maar het gaat meestal om een combinatie van onvoldoende middelen, slechte voorbeelden…
Moet de maatschappij er dan niet voor zorgen dat zo’n mensen extra ondersteund worden in hun ouderschap? Gezinsondersteunende begeleiding?
Ik ga mij niet opwerpen als expert in dit soort zaken, maar mensen hun kinderen afnemen?? Dit doet mij teveel denken aan de film Ladybird, ladybird van Ken Loach…
Het artikel in kwestie vermeldt ook de zaak van twee verstandelijk gehandicapte ouders wiens kindje 1 dag na de geboorte in een pleeggezin werd geplaatst omdat de kans op verwaarlozig groot was.
Was dat dan de enige mogelijkheid?
Wat met al die mensen die er voor de buitenwereld uitzien als prima ouders (genoeg middelen, kindjes netjes gekleed…) maar binnenshuis hun kinderen geen aandacht schenken/ emotioneel mishandelen…?
P.S. Voor dit een oeverloze discussie wordt: dit zijn enkel wat losse overpeinzingen, niet mijn rotsvaste mening. Die is veel te complex om hier neer te schrijven.
What shall we eat today?
Wednesday, October 29th, 2008Nu Fiona zes maand oud is, mogen we haar binnenleiden in de wondere wereld van het voedsel. Ze heeft nu een maand kunnen oefenen met groentenpap en het gaat al heel goed.
Na de eerste slecht getimede hapjes opent ze bereidwillig haar mondje zodra de lepel in zicht komt.
En meteen merk ik dat de druk er niet minder op wordt.
Toen ze nog enkel borstvoeding kreeg, was ik de enige die ervoor kon zorgen dat ze goed bijkwam en groeide. Nu we kalmpjes overschakelen naar flesjes en papjes, blijft de druk – helaas.
Nu ben je als ouder verantwoordelijk voor het aanleren van een gezonde houding tegenover voedsel. Ze moet leren zo vlot mogelijk te eten, maar ook om zo gezond mogelijk te eten.
Zes maanden betekent ook dat we vanaf nu vlees in haar groentenpap mogen toevoegen. Ook hier geen problemen. Zaterdag kreeg ze een broccoli-kip mengsel – en lekker dat ze het vond! Eerder deze week verscheen in de krant een lijst van gezonde en minder gezonde voeding. En wat staat er op nummer 1? Broccoli – juist ja. In dat opzicht zijn we goed bezig 
Toch is het niet enkel een kwestie van wat eten in je mond te proppen.
Voedsel is iets geks: sommigen willen er tonnen geld aan spenderen, voor anderen kan het niet goedkoop genoeg zijn. In sommige landen zijn ze al blij dat ze eten hebben, in andere landen kunnen er niet genoeg soorten ontbijtgranen in de rekken van de supermarkt staan.
Sommige mensen eten zich letterlijk dood, anderen verhongeren omdat hun leefomgeving verdwijnt om plaats te maken voor… eten voor anderen…
In het Westen worden we van kindsaf aan om de oren geslagen met voedselpiramides, calorieën, goede en slechte vetten… En toch stijgt het aantal obese mensen nog steeds.
Pas nu ik zelf een kindje heb, begin ik te beseffen dat we dringend een andere houding tegenover voedsel nodig hebben. Voedsel moet gezond zijn, maar het moet ook ethisch zijn. Het kan toch niet dat mensen aan de andere kant van de wereld verhongeren omdat wij hier voldoende gezonde voeding willen hebben?
Conclusie: Goed en gezond eten staat op nr. 1 op mijn opvoedingslijstje.
Want van haar mama krijgt ze geen te goede genen mee… Ik ben een notoir moeilijke eter. Op mijn persoonlijke pagina vind je een illustratief lijstje…
Smakelijk eten!
Waar is mijn vooruit-knopje?
Tuesday, October 28th, 2008
Get the Flash Player to see the wordTube Media Player.
Fiona zes maand oud
Tuesday, October 28th, 2008
Boekenleed
Tuesday, October 28th, 2008
Als bibliothecaris-in-wacht en fervent boekenlezer viel mijn oog deze middag op een klein berichtje in mijn google-reader-lijst: Amerikaanse schrijver Tony Hillerman overleden.
Ik moest even nadenken – ik geef het toe – maar toen ging er een belletje rinkelen.
Tijdens onze huwelijksreis in Amerika kocht ik per toeval twee boeken van een schrijver die ik tot dan toe niet kende. Het thema- de samenleving van de Navajos- was voldoende grond om de boeken een kans te geven.
Het was een schot in de roos. De schrijfstijl van Hillerman is meeslepend te noemen en de boeken zijn een must voor al wie interesse heeft in de cultuur van de Native Americans.
Mijn collectie Hillerman-boeken bleef tot op heden wel beperkt tot die twee boeken, maar het wordt tijd om de rest van zijn werk eens onder handen te nemen. ‘t Is niet dat er nog veel nieuws zal bijkomen zeker?
Wablieft? Ben ik zes maand oud vandaag?
Wednesday, October 22nd, 2008
hoog tijd dus voor nog wat Fiona-nieuws… en massa’s toffe foto’s…
maar eerst moet mama zich wat beter voelen: zes maand geleden zat ik nog in haar buik, nu zit er een zekere “Griep” in
26 weken
Tuesday, October 21st, 2008Zesentwintig weken geleden was ik net op mijn kamer aangekomen met een kersverse dochter.
Wat vliegt de tijd…
Zesentwintig weken… zo lang heeft het geduurd voor ik terug op mijn gewicht ben van voor mijn zwangerschap. 14 kilo was erbij gekomen en die zijn nu weer met de noorderzon vertrokken.
Tot mijn grote verbazing trouwens want ik dacht dat het er niet meer van ging komen. Ik zweefde namelijk al een paar maanden rond +2.
De laatste weken zijn wel niet gemakkelijk geweest. Oververmoeid, ziek, borstvoedingsproblemen… je zou voor minder afvallen.
Maar laten we het belangrijkste niet uit het oog verliezen wij hebben een prachtige dochter die iedere dag een glimlach op mijn gelaat kan toveren!
Meer over Fiona later… ze wordt morgen namelijk zes maand en dan is het tijd voor wat oei-ik-groei-nieuws!
Mijn weekend… door Fiona
Sunday, October 19th, 2008Wat ik allemaal gedaan heb dit weekend? Massa’s gewoon, nie normaal
1. Vrijdagmiddag stonden mijn meter/oma, peter/paps en mams hier (plots) aan de deur… van de schrik probeerde ik nog onder mijn park te kruipen maar ze hebben mij toch te pakken gekregen…
2. De vrijdagavond probeerde ik hardnekkig mama en papa te overtuigen dat ik NIET in bed moest… zonder succes helaas
3. Het werd een zware nacht net als de morgen erna (note to myself: achteruit kruipen in mijn park is geen goed idee)
4. Zaterdagavond: Mama, krijg ik later ook zo’n grote voeten?
5. Zondag ging ik wandelen in de Bourgoyen, samen met mijn vriendjes Elias en Aaron.
6. Kijk, dit zijn ze!
7. Die buggy gaat niet vanzelf vooruit, daar heb ik personeel voor 
8. Rarara, waar ben ik?
9. Zondagavond: Giechelen met papa in de zetel
[singlepic id="142" w="320" h="240" mode="" float="left" ]
[singlepic id="147" w="320" h="240" mode="" float="left" ]
Een plek onder de zon
Sunday, October 19th, 2008Mijlpaal bereikt, vorige week zaterdag omstreeks 16u
Onze slaapkamer is af!!
Voor mensen die ons niet kennen… dit is een unicum. De eerste keer in ons twee-jarig verbouwproces dat we erin slagen om een kamer volledig af te maken.
Merci nog eens aan al diegenen die hebben helpen schilderen, timmeren, plakken…