Zeven jaar geleden spendeerde ik mijn zomer in de VS. Pas afgestudeerd, nog geen job in het vooruitzicht.
Met Work and Travel van WEP kon je drie maanden lang gaan werken in de VS. Zij zorgden voor de paperassen maar jij moest zorgen voor werk. Het enige wat je kreeg was een lijst met potentiële werkgevers en dan was het solliciteren geblazen.
Er waren natuurlijk overal jobs te vinden in de VS, vooral in pretparken of als waiter/waitress. Ik had tenslotte keuze tussen twee jobs: secretaresse in Silicon Valley of medewerker in een jeugdherberg in San Pedro, L.A.
Het is het laatste geworden. Internationaal, dicht bij de zee… het leek mij een leuke ervaring. Na een lange reis met veel reis-perikelen (verloren bagage…) kwam ik aan in San Pedro.
Het laatste stukje weg omhoog en dan kon je de Stille Oceaan zien. En daar was het.
Ik heb er een prachtige tijd beleefd. Leuke collega’s: een Spanjaard, twee Californiërs en een kerel uit Vermont. Allemaal andere karakters – we hebben ons immens goed geamuseerd. Zo goed dat ik niet veel zin had om naar huis te komen bij momenten. Ik was er gerust nog een beetje langer willen blijven.
Maar ik heb er een goede vriendin aan over gehouden: Jenny. Ze is half Chinees en half Hongaars en een van de leukste mensen die ik ooit ontmoet heb. We proberen contact te houden via e-mail al is dat niet altijd even gemakkelijk.
Vier jaar geleden zagen we elkaar terug. Zij kwam op bezoek in België ter gelegenheid van ons huwelijk en wij gingen haar bezoeken in San Francisco tijdens onze huwelijksreis. Twee jaar geleden zagen we elkaar ook in Parijs.
En wat blijkt nu? Jenny reist graag en is vertrokken voor een wereldreis die langs vele landen gaat leiden maar helaas niet langs België. En ze heeft voor die gelegenheid een eigen blog opgestart, vol met mooie foto’s en boeiende verhalen. Een aanrader!
For Jenny:
Seven years ago I spent my summer holidays in the United States. I just finished school and had not yet found a job. With Work and Travel of WEP you could travel to the US and work there for three months. They took care of the paper work but you had to look for a job.
Finally a youth hostel in L.A. offered me a job. That sounded very interesting: international atmosphere, close to the sea and in California.
After an eventful journey I ended up in San Pedro. I still remember the last mile of that trip: the taxi drove up the hill and there it was: the ocean. And the hostel. And the Korean Bell too of course.
When I entered, two nice looking guys were behind the counter. I must have looked very tousled because they kept on laughing at the look on my face that day.
I had a great time in the hostel. The co workers were really nice, although the characters were very different. One guy from Spain, two from California and a macho from Vermont. I had such a nice time, that I wouldn’t have bothered staying a bit longer.
One thing I brought home with me was my friendship with Jenny. She’s half Chinese and half Hungarian and one of the nicest people I have ever met. After my stay in the US we tried to keep contact by e-mail although that is though sometimes.
Four years ago we met again. She visited Belgium on the occasion of our marriage and we went to visit her in San Francisco during our honeymoon. Two years ago we met in Paris and had a nice weekend there together.
Recently I learned that she is traveling again. She’s doing a world tour – regrettably not visiting Belgium this time (or any place nearby). On that occassion she started her own blog, full of nice pictures and great stories, which I recommend to everyone.
