We zijn er eventjes tussen uit geweest voor een paar dagen far-away camping op 2000 m hoogte. De enigste plaats hier in California waar de temperaturen enigzins aangenaam leken. ´s Morgens een graad of 20 en in de namiddag wel warm maar doenbaar.
Maandagmorgen waren we Sequoia NP binnengereden op zoek naar schaduw en vooral eigenlijk omdat dat het enigste echte park was dat we hier nog niet bezocht hadden. De heenweg was opnieuw lang met heel veel bochten. Gelukkig sliep Fiona en was ze niet misselijk toen we boven aankwamen bij het Lodgepole visitors centre.
Het was onze bedoeling om daar te picknicken en dan een wandeling te maken. We zagen echter dat de camping ginder nog niet volzet was en we waagden onze kans. Voor 20 dollar kregen we een plekje toegewezen, te midden van de bossen bij de rivier. Heel mooie en rustige camping. Gelukkig waren er zelfs doorspoel-toiletten, een echte luxe in die campings in de nationale parken.
Sequoia Park staat niet alleen gekend voor zijn sequoia´s maar ook voor zijn populatie zwarte beren. Dat kregen we onmiddellijk te horen toen we op de camping aankwamen. Alles met een geur, dus niet alleen eten maar ook douchezeep ed., moest dadelijk in beer-proof kasten worden opgeborgen. Zelfs het kinderstoeltje moest je uit de auto halen aangezien beren er voor gekend staan dat ze met gemak een autodeur forceren als ze denken dat er iets lekkers inzit.
Zwarte beren zijn op zich niet echt agressief, behalve als ze gewend worden van eten te vinden bij/krijgen van mensen. Een beer die te gewend is aan dat soort voedsel moet worden afgemaakt. Daarom de strenge maatregelen.
Dit zorgt voor enig ongemak als je daar in het park verblijft maar voor de rest is het een prachtig gebied. We besloten om er een paar dagen te blijven. De camping viel goed mee. We hebben goed geslapen (behalve ik de eerste nacht. Ik kreeg koud – ´s nachts was het er maar tussen 10 en 15 graden – en ik moest naar het toilet. Vanwege de beren durfde ik niet alleen en dus moest Samuel – en Fiona mee).
Of we nu beren gezien hebben? Ja hoor. Een beer, een kleine. Gelukkig van niet te dicht want helemaal vertrouwde ik dat toch niet. Toen we dinsdag naar een waterval wandelden kwamen we er eentje tegen. Een bruine beer maar naar het schijnt kunnen zwarte beren hier alle kleuren hebben.
Je ziet: echt groot is de beer niet en het gras was een beetje hoog, maar voor de rest: het was zeker nen echten!
Op de camping zelf hebben we geen beren gezien, alhoewel er wel waren – diezelfde dag had een Amerikaanse familie een moeder met haar jong gezien. Die idioten hadden zich niks aangetrokken van de strenge regels mbt wildlife en hadden ze proberen eten te geven. Typisch…
Wat we wel gezien hebben op de camping?
Eekhoorns, in allerlei maten
Mule deer
Wat we verder nog allemaal gedaan hebben? Sequoia´s bekeken natuurlijk. Maandag zijn we naar de General Sherman gaan kijken, de grootse boom op aarde. Niet in lengte maar wel in volume.
Dinsdag gingen we wandelen op een van de Meadows in het park, daar had in de jaren 1800 en zoveel een eenzaat een hut gebouwd in een omgevallen sequoia. We hebben wel anti-muggen-spray moeten kopen want die beesten waren daar heel vraatzuchtig.
Woensdag hebben we nog een poging gedaan om grotten te gaan bekijken: de Crystal Cave in het park. Dat viel een beetje tegen: het was een heel eind rijden, bovendien moest je dan nog een eind wandelen en de rondleiding in de grot was niet zo lang. Naar ik mij herinner waren de grotten van Han zelfs mooier en groter. Fiona vond er trouwens niet zo veel aan, er werd veel gebabbeld en niet zo veel gewandeld. We hadden onze handen vol om haar rustig te houden.
Vandaag reden we dan weg uit het park richting Fresno en San Francisco, waar we zaterdag in de loop van de dag hopen aan te komen. Vanavond slapen we in een motel. Een Best Western zoals zondag. Dit in de hoop dat het wat netjes is. Dat viel wel tegen want Fiona haar voetjes waren na een half uur rondlopen pikzwart. Tot overmaat van ramp konden we hier geen kinderbedje krijgen, wat bij de vorige motels wel gelukt was. Maar ze wil precies wel slapen in haar tentje hier op de vloer.
Ze is spijtig genoeg wel wat verkouden. Ik denk dat het komt door zondag met de airco aan te slapen. Het was toen snikheet in onze kamer zodat we niet anders konden. Ze heeft sedertdien een snotneus maar vandaag is het precies nog ergens dan hiervoor. Duimen dat het snel betert.
Voor de rest kan ik niets meer vertellen over Merced, waar we nu zijn. Het motel ligt weer – typisch – vlak naast de autostrade. Dus weer veel lawaai vannacht. Dat zijn we niet meer gewoon: in Sequoia NP was het muisstil. En ons avondeten was ook nogal moeilijk. Iets om te eten vonden we niet. Dan hebben we maar naar Domino´s Pizza gebeld omdat Fiona wilde slapen toen wij nog moesten eten. 30 dollar aub voor twee pizza´s… Dat is ook de eerste en de laatste keer…
Kiekeboe spelen
Zoentje aan papa
