Het is een zeer vermoeiende week geweest. Die startte met het bezichtigen van een huis dat veel weg had van onze droomwoning, maar die helaas te duur was. Maar kijken kan geen kwaad he. En zie, een goeie week later hebben we een overeenkomst bereikt over de prijs en zijn we gestart met heel de mallemolen.
Want een huis kopen, dat wil zeggen: veel rekenen, naar de bank lopen, naar de notaris bellen, plannen maken…
Bovendien zijn er nog een paar werkjes die in ons huidig huis moeten gebeuren voor we het kunnen verkopen. Het zijn allemaal kleine dingen, maar ze verhogen de verkoopwaarde natuurlijk. En dus zullen we de komende maanden een tandje moeten bijsteken om alles af te krijgen. Ik had als deadline de geboorte van onze tweede spruit gesteld, maar dat wordt nu allemaal nog een beetje vervroegd.
Want tussen al dat plannen en rekenen, moet er ook nog een nieuw kindje op de wereld gezet worden. En de laatste tijd is dat een beetje op de achtergrond geraakt. Terwijl ik al 24 weken ver ben, en we dus ook eens moeten beginnen denken over: namen, kraamzorg, uitzet, babyfeestjes, kaartjes… Van mijn lijstje is er nog niet veel terechtgekomen en dus moet ik dringend eens in actie schieten.
Morgen ga ik alvast Reddie Teddy contacteren voor kraamzorg. De vorige keer wreed content van geweest en nu zal die zeker ook van pas komen, met al de zaken die voor het huis moeten geregeld worden en Fiona die ook veel aandacht nodig heeft.
En verder met Fiona? Alles goed, al heeft ze de laatste dagen last van zeer wisselende stemmingen. Maar bon, het is haar vergeven: wij hadden/hebben het ook heel druk en ze is volop aan het overschakelen naar minder slapen overdag. De ene keer is ze supereuforisch en staat ze rond te draaien en te dansen. Vijf minuten later zijn er traantjes en wil ze alleen maar dicht bij ons kruipen.
En ons miss is kieskeurig hoor. De ene keer mag het alleen maar mama zijn en de volgende keer loopt ze regelrecht naar papa. Of schudt ze haar hoofd als ik zeg dat papa het zal overnemen van mij. Ze ligt een beetje in de knoop met haarzelf. Maar dat zal er ook wel weer uitgroeien zeker? Ik houd alleen mijn hart vast voor het effect van een meer afwezige papa en de komst van haar broertje/zusje.
Binnenkort nog eens een fotoreeks – want Fiona wordt donderdag 18 maand!