Terwijl de baby denkt dat mijn blaas nog het meest weg heeft van een trampoline en het arm dutske af en toe lijkt te moeten niezen (kan dat wel?), heb ik mezelf aan het werk gezet.
Met bemoedigend resultaat:
- haast alle enveloppen zijn nu geschreven
- ik ben volop bezig met de rest van de doopsuiker aan te vullen. Alleen nog iets vinden om het mooi te presenteren. Mijn oorspronkelijk idee blijkt namelijk niet te werken.
Maar er zijn nog dingen genoeg te doen hoor! Onze trap moet nog een likje verf krijgen, net als de latjes naast de ramen beneden. En ik spreek dan nog niet over het klaarzetten van het park, de wieg en het bedje.
Op algemene aanvraag van de papa: we gaan nog eventjes wachten met bevallen. Wat extra rust kan er altijd nog bij.
Al is het maar om ’s morgens elkaars vermakelijke dromen te horen… dat de grootouders elk twee kloontjes van Fiona hadden laten maken (stel je voor: vijf Fiona’s!) of dat we wisten wat het ging worden, alles hadden voorbereid en dat de baby dan van het andere soort bleek te zijn!
Tags: Nummerke 2, Zwanger
En de meter heeft een naam! (hopelijk is het kindje dan ook niet van “de andere soort” hé
). Anders heb ik een ‘probleem’ 
.