Na een paar dagen van krampjes, kwam vandaag eindelijk de verlossing – voor Linus en voor ons 
Hoe het gaat? Met ons goed. De eerste dagen thuis met alle twee de kindjes. Het is wennen – voor iedereen.
Linus is met alles tevreden, zolang hij maar op tijd zijn melk krijgt.
Fiona is heel lief voor ‘de baby’, zoals ze Linus blijft noemen (ze weet wel zijn naam maar heeft hem nog maar 1 keer gebruikt). Ze heeft wel een enorme mamabehoefte en het is soms een beetje moeilijk om daarin mee te gaan. Meestal moet ik net eten geven aan Linus als zij aandacht nodig heeft. Het zal wel wennen zeker?
Onze eerste uitstappen met alle vier tesamen verliepen nogal chaotisch: gisteren naar de kinderarts en vandaag naar de winkel. De drukte wordt mij soms nog te veel.
De babyblues zet alsnog in, vrees ik. We hebben nu twee prachtige kindjes, die ik alletwee even graag zie. Maar hoe we het praktisch allemaal zullen redden en hoe ik allebei quality aandacht kan geven, daar stel ik mij af en toe wat vragen bij.
Nog een geluk dat ik altijd kan rekenen op mijn fantastische man.
De vorige collectie Hemadekentjes doen hier ook nog dienst al heb ik weer twee nieuwe gekocht ook. En Janne blijft ook consequent baby zeggen tegen Sientje.
Van babyblues heb ik deze keer hoegenaamd geen last gehad!
Ja, het lijkt mij in het begin ongelofelijk moeilijk om je draai te vinden, met zo’n nieuw baby’tje in huis. Zo’n baby heeft al een heel eigen ritme. En als grote zus dan nog wat extra aandacht nodig heeft… Maar je vindt je draai wel! Dat valt wel weer allemaal in de plooi. En als je dan nog eens op de onvoorwaardelijke steun van je man kan rekenen, komt dat zeker wel goed!
ik ben vooral benieuwd naar de nieuwe naam van de blog
nee niet waar, ik ben natuurlijk ook content te lezen dat jullie het goed stellen he:)
Ik had die vragen ook, van hoe ga ik dat allemaal doen en hoe moet ik mijn aandacht verdelen en mijn tijd verdelen. Maar dat wijst zichzelf allemaal wel uit, echt!
En ik ben ook benieuwd naar de nieuwe website eigenlijk!