2 becomes 3

Het vorige postje is beschermd met een paswoord. Het is op dit moment alleen bestemd voor onze familie.

Het paswoord is: De naam van het dorp waar ons trouwfeest plaatsvond (met hoofdletter).

Het wordt hoog tijd om eens mijn achterstand bij het bloggen in te halen. Zoals misschien al opgevallen is, gebeurt er in het weekend niet veel op mijn blog. Of we zijn ergens naar toe, of thuis moeten de handen uit de mouwen gestoken worden.
Bloggen is bij mij, nog steeds, een tussendoortje tijdens de middagpauze op het werk. Een uitlaatklep. Zoals nu: lunch is verorberd, zonnetje schijnt, nog geen zin om te starten…

Even zien wat er nog allemaal op mijn to-blog-lijstje staat (voor zover dat geen contradictio in terminis is: je blogt nu eenmaal over actuele dingen, de rest is minder relevant):
- verslag van ons weekendje Ardennen
- verjaardag van Fiona’s peter (foei foei foei)
- verjaardagsfeestje bij Fiona’s vriendjes
- shopping vrijdag: Fiona krijgt nieuwe kleren
- moederdag (en in ‘t algemeen het weekend)
- Fiona groeit verder: op weg naar 13 maanden
- onze verbouwingen

Wat een lijst! Ik raak tegenwoordig amper door mij Google Reader heen. Er was dan ook wel veel te doen precies de laatste dagen: een nieuw blogkindje, een waar bloghuwelijk…
Het wordt tijd om eens al die drafts te publiceren. Laten we dan maar met de meest schandelijke achterstand beginnen…

- Deel 3 van de beloofde postjes -

Ondertussen bestaat mijn blog reeds een jaar. Officieel dan wel. Want eigenlijk ben ik maar echt beginnen posten ergens in juni vorig jaar. Daarvoor hield ik alles zowat bij op papier maar dat hield ik niet vol. Toen mijn man me voorstelde om dan maar zelf een blog te beginnen, leek mij dat een goed idee.
Tijdens mijn zwangerschap werd ik gebeten door het blog-virus. Aanvankelijk was het begonnen met deze blog. De schrijfster was toen ook zwanger en het was leuk om te lezen wat er mij nog allemaal te wachten stond.

Echt serieus werd het maar toen ik de stats-plugin van Wordpress ontdekte. Het is namelijk leuk om te zien dat iemand je schrijfsels ook leest. Deze blog was namelijk niet echt bedoeld als exclusiviteit voor mijn familie. Ik wilde voor mezelf neerschrijven hoe ik het leven mét baby ervoer. Natuurlijk wordt deze blog ook gevolgd door familie en vrienden, vandaar dat ik er ook vrij veel foto’s op zet.

Sinds de ontdekking van Google Reader stijgt het aantal blogs die ik volg trouwens explosief. Via via kom ik altijd wel op nieuwe blogs terecht. Wat mij (begrijpelijk) het meest interesseert, zijn blogs van mama’s to be/kersverse mama’s. Zo kan je de avonturen van hun kroost lezen, een soort online -lotgenootschap. Andere blogs zijn gewoon boeiend omdat ze goedgeschreven zijn.

De pluspunten van een blog:
- je kan mensen laten meegenieten van de avonturen van jezelf/je kindje
- leuk voor familie en vrienden
- helpt je frustraties van het dagelijkse leven van je afschrijven
- leuk als herinnering voor jezelf

Toch zijn er ook een aantal negatieve kantjes te bespeuren:
- je steekt er veel tijd in, tijd die je anders zou kunnen doorbrengen met bijvoorbeeld je kindje
- je weet niet wie allemaal meeleest, misschien wel mensen die je liever niet als publiek wilt
- je moet enorm opletten met wat je schrijft: ik schrijf in principe niet over mijn werk of over mijn relatie, omdat ik dat niet wil vrijgeven. Ook moet je altijd goed nadenken hoe je iets schrijft, zodat het niet verkeerd overkomt
- als je met familie of vrienden praat, weten ze soms alle details van hetgeen je wilt vertellen… omdat het op je blog staat
Bloggen is dus niet altijd positief – er zijn blijkbaar nog mensen die dit al ondervonden hebben.

Tot slot: Bedankt aan alle mensen die mij reeds in hun blogroll hebben gezet – Nike, Marleen, Annelyse, Maya, Annava, Veerle, Alejosa, Kim, Prutsen. Hopelijk ben ik nu niemand vergeten!

Dit hebt u nog allemaal van mij te goed:

• Een jaar Fiona in woord en beeld
• Klaagzang der Duitse spoorwegen, ofte geslaagde voordracht zonder stem
• Houffa-bike en bed: of hoe erg nuchtere karaoke wel kan zijn – en wel op dit nummer
• Mijn eerste blogjaar – pro’s en contra’s
• Cadeautjes tijd

P.S. De link zou terug moeten werken – YouTube is soms vol raadselen…