Posts Tagged ‘Fiona’

« Older Entries

Slapeloos

Thursday, February 11th, 2010

2.05 eerste toiletbezoek

3.10 ik lig nog steeds wakker – baby is ondertussen ook wakker en ik heb last van maagzuur. Ik besluit op te staan om manlief niet te storen. Waar ik over lig te piekeren als ik niet meer in slaap kan vallen? Over de bevalling natuurlijk, en over hoe ons tweede kindje eruit zal zien. En of het nu vanzelf zal beginnen?

3.42 ik ben zodanig veel bezig op internet dat ik mij op de duur steendood verveel. Nog maar eens de krant doornemen, of het zwangerschapsforum? Buiten vallen er dikke witte vlokjes naar beneden. Dat wordt morgen weer een dagje in huis spenderen.

Gisteren net hetzelfde scenario. Toen kon ik pas rond kwart voor zes weer slapen en was ik er om kwart voor acht weer, nog net op tijd om te assisteren bij Fiona haar morgenspits. Bizar genoeg kan ik dan wel weer slapen in de voormiddag – veel beter dan ’s nachts zelfs.

Fiona haar oren baren mij wel nog zorgen. Gisteren ging ze met mij in bad en liep er plots weer een heleboel smurrie met bloed uit haar oor. Dat bloed is niet zo erg volgens de NKO – dat komt door de druk op het buisje, waardoor het buisje soms in het oor snijdt, maar toch…
Ik heb er geen vertrouwen in dat het probleem zal opgelost zijn met de beperkte hoeveelheid druppeltjes die we voorgeschreven werden.

Maar voor de rest, geen schot in de zaak. Annava heeft mij gisteren ook voorbij gestoken, en de mooie datum 10-02-2010 is gekomen en gegaan. We gaan hier weer voor een laatkomertje. Toen de gynaecoloog mij gisteren vroeg hoe ik mij voelde, was ik nog een en al: “Laat de natuur maar zijn gang gaan” “Ik wil eens vanzelf bevallen” maar nu… op dit onchristelijke uur, heb ik meer iets van “Haalt dien kleinen der alstublieft uit”

Dus: Beste Nummerke 2 (vanaf nu gedoopt tot Godot), doe alstublieft uw ding. Naar het schijnt begint de bevalling als de baby bepaalde hormonen afscheidt. Ewel, het is het moment. Morgen heb ik er 40 weken op zitten. Ik ben het beu dat mensen vragen voor wanneer het is en wat het zal worden.
Bevallen moet ik toch, dus liever nu dan binnen twee weken (waarom het onvermijdelijke uitstellen?). Ik hoop op een vlotte-haast u naar het ziekenhuis-of het is te laat bevalling. Liever dat dan daar weer moeten aankomen zonder weeën.

Volgens de gynaecoloog ben je een mooie, kloeke baby. Dus waarom zou je je blijven verstoppen? Ik wil nu wel eens weten hoe je er uitziet. En of je ook zo’n gemakkelijke baby zult zijn als Fiona.

Dus: laat die hormonen maar komen!! PLEASE.

Tags: , , ,
Posted in Such is life | 4 Comments »

Dokterstrauma

Wednesday, February 10th, 2010

Fiona moest gisteren op controle bij de NKO-arts. Om te zien hoe het zat met haar buisjes en vanwege de aanslepende zware verkoudheid.

Het was niet de gewone NKO-arts maar wel haar collega, die er overigens bijna hetzelfde uitzag. Zou het een typisch beroep zijn voor wat oudere, zwaardere vrouwen?
Maar bon, vriendelijk was ze wel.

Even kort uitgelegd waarvoor we kwamen en Fiona mocht op de stoel zitten, op de schoot van de verpleegster. De mijne was niet beschikbaar wegens te dikke buik. Haar keel bekijken lukte wel, haar oren nog net. Alleen het blazen erin was minder.

Maar dan: de dokter wilde haar neusholtes spoelen omdat die vol zaten met etter (sorry voor de onsmakelijke beschrijving). Daarvoor moest Fiona heel alleen op de stoel liggen, achterover. Ze heeft het niet zo op bewegende stoelen begrepen en het was dus al direct koekenbak. Vooral toen de dokter met een slang in haar neus begon te koteren en er water uitkwam.
Onze lieve dochter veranderde op slag in een gillend, kronkelend speenvarken. Gelukkig dat mijn moeder en de verpleegster er ook waren om haar in bedwang te houden.

Arme Fiona! Achteraf maakte ze nog maar eens duidelijk dat haar hoofd pijn deed, een teken dat haar sinussen ook verstopt hadden gezeten.
Laten we maar duimen dat ze snel leert haar neus te snuiten! En dat ze later nog op doktersvisite wil gaan.

PS. Ze heeft maar een minuut gehuild hoor achteraf. Vijf minuten later was er geen vuiltje meer aan de lucht.

Tags: ,
Posted in Nieuw leven | 2 Comments »

Hoe zou het zijn met… Fiona

Tuesday, February 9th, 2010

Het is alweer van 19 maand geleden dat er nog iets van deftig verslagje verscheen over Fiona. Hoog tijd dus voor een update, zo na 21 maand and counting.

Want straks is ze grote zus en misschien vinden we dan heel wat zaken vanzelfsprekend.

  • Motoriek: het heeft een tijdje geduurd voor ze het door had, maar ondertussen gaat het zeer vlot: fietsen. Fiona is in de wolken nu er meer plaats is bij ons beneden. Eindelijk kan ze fietsen met haar loopfietsje. Het liefst zet ze daarbij haar pop of beer vanvoren (lukt niet altijd, soms moet mama assisteren). Maar tegenwoordig kan ze zelfs achteruit fietsen en vlot manoevreren.
    Idem met haar houten loopwagen trouwens. In het begin kon ze daarmee absoluut niet manoevreren en liet ze het ding liefst staan uit frustratie. Sedert een tijdje kan ze er vlot mee draaien.
    Het stap-stadium is trouwens ook voorbij. Tegenwoordig loopt Fiona als ze ergens moet zijn. Veel vallen doet ze niet meer, maar soms lijkt ze nog over haar eigen voeten te struikelen. Ik wijt het aan de schoenen.
    Nog een recent nieuwigheidje: springen. Ter plaatse. Het heeft eventjes geduurd voor ik door had dat ik beter niet meer met mijn neus vlak boven mijn dochter ga hangen. Pijnlijke affaire. Uitloper van het springen: in de zetel springen en op bed springen, deze morgen nog uitgetest op het bed van papa en mama. Besef van gevaar: 0,0.
  • Spelen: de pop begint aan een heropmars. Voor de rest hoeven we ons niet rot te investeren in speelgoed. Ze vindt het nog het leukst van al om te doen zoals papa en mama. Puzzels zijn ook nog altijd populair, net als boekjes.
  • Babbelen: de neen-fase komt eraan. De ene dag is beter dan de andere. Soms komt er alleen maar neen uit. Nochtans klinkt haar ‘ja’ veel schattiger. Om maar van haar ‘mag niet’ te zwijgen. Voor de rest beperkt ze zich tot herhalen en tot de noodzakelijke woordjes om mama/papa/oma/opa/moeke/paps te laten doen wat ze wil: kom, alle, sante, water, drinken, (aperi)tief… Verder is ze een papegaai die alles (probeert) te herhalen en soms hele onbegrijpelijke monologen afsteekt tegen haar pop of beer.
  • Begrijpen: ze begrijpt zo ongelofelijk veel. Als je iets belooft, dan onthoudt ze dat en dan kan ze daar twee dagen later nog op terugkomen. We moeten ongelofelijk consequent zijn. Aan de andere kant is het wel leuk dat je haar iets kan uitleggen – bijvoorbeeld als ze verdrietig of boos is, helpt het om uit te leggen wat ze verkeerd doet of wat het misverstand is.

Tags: ,
Posted in Nieuw leven | Comments Off

Vruchtbaar weekend

Sunday, February 7th, 2010

;-) nee, nog geen baby maar wel…

  • een geschilderde trap
  • afgewerkte ruiten (met uizondering van de gordijnen)
  • een legere kelder
  • een leger terras

en ook: quality time met Fiona, een park en een bed voor de baby, een bezoekje aan ons nieuwe huis met S. en N.en nadien nog een bezoekje aan manlief zijn petekindje

helaas ook: na een week antibiotica nog steeds verstopte neus voor Fiona, wateroogskens en – vooral – terug etteroren. Zaterdag sprak manlief erover tegen de huisarts (hij kreeg in extremis nog een prik tegen de mexicaanse griep) en hij raadde ons aan om toch nog eens de NKO-arts te consulteren.
Maar de infectie heeft ons ingehaald: deze namiddag maakte de etter plaats voor bloed. Ongerust belde ik naar het ziekenhuis en ze raadden mij aan om morgenvroeg toch zeker de NKO-arts die haar buisjes stak te consulteren. Naar de spoed komen was niet nodig, dachten ze. Ik hoop maar dat we morgen nog mogen langsgaan, en dat ik niet moet bevallen natuurlijk voor haar oren weer in orde zijn.

Tags: ,
Posted in Het leven van alledag, Huisje | Comments Off

Grote zus worden

Thursday, February 4th, 2010

Een tweede kindje lijkt mij nog een grotere aanpassing voor het eerste dan voor de ouders zelf.

Bij Fiona kon ik mij vooraf namelijk heel moeilijk voorstellen wat het betekende om ‘ouder’ te worden. Nu heb ik zoiets van: het loopt wel los.
Maar voor Fiona moet dat een grote aanpassing zijn – plots niet meer alle exclusieve aandacht krijgen van mama en papa. Er zal immers nog een klein boeleke zijn dat zijn/haar deel van de aandacht zal opeisen.

Nu ben ik niet alleen nieuwsgierig naar het uiterlijk en karakter van ons tweede kindje, maar vooral ook naar Fiona haar reactie. Ze is heel gefascineerd door baby’s en heel zorgzaam bij momenten, maar wat zal er gebeuren als ze beseft dat het babytje ook mee naar huis moet en dat mama veel bezig is met eten geven, troosten…

Ik ben echt benieuwd. We hebben haar wel af en toe over baby’s verteld en ik heb een aantal boekjes gekocht, zoals “Een zusje voor Sammie”, waarin uitgebreid aan bod komt dat baby’s niet alleen rozegeur en maneschijn zijn.
Maar voor de rest schijnt ze nog absoluut geen besef te hebben van het feit dat ze binnenkort met twee zijn.

Wat ik wel ga proberen te doen, is zorgen dat Fiona de eerste is (na de papa natuurlijk) die op bezoek mag komen. Zo kan ze op haar gemak de baby leren kennen, als ze dat wil natuurlijk. Ik heb ook voor een klein cadeautje gezorgd voor allebei.
Ik hoop ook dat we haar leven niet al te veel overhoop moeten zetten voor de baby, maar ik vrees dat dat nu al het geval is met al die heen-en-weer verhuis door het valse alarm en de verbouwingen en de haast immobiele mama.

Tags: ,
Posted in Nieuw leven | Comments Off

Verlof

Tuesday, February 2nd, 2010

Mijn eerste dag “moederschapsrust” gisteren is wat aan mij voorbij gegaan. Manlief was immers thuis en er moest nog vanalles opgeruimd en afgewerkt worden.
Ik verlang tot ik hier de foto’s van ons afgewerkt huis kan posten. Drie jaar en een half werk, het mag eindelijk eens gedaan zijn.

En oh, ironie. Vrijdag wordt de akte van ons nieuwe huis verleden. Het is natuurlijk nog de vraag of ik erbij zal kunnen zijn. Ik wil mij er nog niet druk in maken, aangezien ik evengoed pas binnen twee weken kan bevallen.

Als alles goed zit, ben ik nu thuis tot begin juli. Of toch alleszins begin juni. Ik heb een job die ik immers moeilijk kan laten liggen. En mijn baas kennende zal hij tegen die tijd wel weer verlangen tot ik terug kom. Maar ik doe het op mijn tempo, en op dat van ons nummerke 2.

Ik begin te verlangen tot we er eindelijk een naam mogen opplakken, op onze tweede spruit. Daarnet nog wat zitten bezinnen over de namen die we gekozen hebben en net als bij Fiona zal er tot op het laatste moment twijfel zijn denk ik. Niet dat we veel alternatieven hebben hoor. Maar het is zoiets definitiefs he.

Een goed voornemen voor tijdens mijn verlof is: quality time met Fiona. Ze verandert zo snel de laatste tijd en met alle huis- en zwangerschapsperikelen gaat het een beetje aan mij voorbij. Ironisch genoeg heeft ze, net nu ik nog maar weinig voor haar kan doen (qua verzorging, oppakken…), een hele grote mama-behoefte.
Telkens als ze zich onzeker voelt, zoals gisteren in de drukke wachtkamer bij de dokter, wil ze bij mama komen zitten. Of ze neemt mijn hand en ik moet overal meegaan. Ik heb het helaas gevoeld gisteren aan mijn buik en rug, het constante opnemen en het gewriemel op mijn schoot.

Het wordt hoog tijd dat ik nog eens wat foto’s en nieuwtjes post. Maar eerst nog wat bijslapen. Dat is er vannacht weer niet veel van gekomen.

Tags: , , ,
Posted in Het leven van alledag, Huisje, Nieuw leven | Comments Off

Februari-kindje

Monday, February 1st, 2010

Het wordt dus zeker een februari-kindje. Hoewel ze mij zaterdag in het ziekenhuis zeiden dat ik daar ieder moment kon terugstaan, is het bijzonder rustig op buikgebied.

Af en toe wat pijn en kramp, maar zo loop ik al weken rond. Vandaag was een hectische dag met klusjes in het huis en een trip naar ons nieuwe huis (om wat bouwmateriaal af te zetten).
Ons huisje hier in Gent is namelijk bijna af. Nog hier en daar een likje verf en eens goed poetsen. ‘t Zal tijd worden.

Tot overmaat van ramp is Fiona opnieuw ziek. Gelukkig dat ze buisjes heeft, anders had ze de laatste weken al weer drie oorontstekingen gehad. Maar de buisjes hebben nu tot gevolg dat de smurrie er gewoon uitloopt. Geen prettig zicht maar ze krijgt tenminste geen koorts.
De dokter heeft ons nu wel een antibiotica-kuur voorgeschreven. Hopelijk raakt ze er zo eindelijk van af, want ze loopt al een aantal weken rond met een aanslepende verkoudheid.

En nu ga ik rusten. Want een zieke dochter betekent heel veel knuffeltjes bij mama. En Fiona is geen stilzitter. Met als gevolg dat ik nu langs buiten en langs binnen van mijn buik pijnlijke plekken heb.

Maar we klagen niet zolang de buikgriep van oma hier buiten blijft.

Tags: , , ,
Posted in Nieuw leven | 1 Comment »

Vooruitgang

Wednesday, January 20th, 2010
  • Fiona haar wonde werd deze morgen (met man en vrouw) verzorgd en het merendeel van de klevertjes is verwijderd. Ze vond het ABSOLUUT niet leuk maar ze is er nog niet van af. Het moet nog veel ontsmet worden en hopelijk groeit het snel dicht.
  • Naar goede traditie kon ik vannacht niet goed slapen (na twee goede nachten) en had ik weer veel last van harde buiken. Ik denk dan altijd: als er zo centimeters bijkomen, dan nemen we dat er wel bij. Maar ik wil best nog een paar weken rondlopen.
  • Gisteren werd de doopsuiker geleverd. Joepi! Alweer een zorg minder. Zodra ik tijd heb, en het hier wat opgeruimd raakt, kan ik beginnen vullen.
  • De eerste print van het kaartje is er. Eerste reactie van manlief (voor hij begon): “Wat heb ik mezelf nu weer aangedaan?” Tsja, dat komt ervan als je zelf je kaartje wilt (laten) ontwerpen en ook instaat voor het printen en verzenden. En daarbij, ik heb hem verzekerd dat ik na de geboorte gerust zal willen wisselen, als hij een paar voedingen van mij overneemt.
  • Daarnet ben ik de kaartjes voor de geboortelijst gaan halen en heb ik nog snel een paar spullekes op de lijst gezet. Conclusie: ik denk dat Fiona meer gerief zal krijgen dan die kleine. Logisch ook, voor een tweede, en ik denk niet dat zij het erg zal vinden. En ook, de tweede zal later ook een potje, boekjes en duplo kunnen gebruiken.

Tags: , , ,
Posted in Het leven van alledag, Nieuw leven | Comments Off

Loemp – de gevolgen

Tuesday, January 19th, 2010

imgp4186

Morgen even tot bij de dokter, denk ik, om te laten kijken naar de wonde. De plakkertjes mogen er eigenlijk af. Wij mogen er niet aankomen. En ik wil toch even dat het nog eens ontsmet wordt en nagekeken.

imgp4189

Tags: , ,
Posted in Nieuw leven | 3 Comments »

Loemp

Monday, January 18th, 2010

Deze morgen een telefoontje van de creche. Koorts kon het niet zijn, dus ik hield mijn hart al vast.

Fiona was gevallen. Ik dacht dat ze was gestruikeld, blijkbaar is ze uit een zetel gevallen. Met haar hoofd op een bankje. Een wonde aan haar oog.

Maar ik moest mij niet ongerust maken: ze had niet veel geweend. Duh! Ik ging mij ongerust maken als ze wel veel had geweend.
De verantwoordelijke met ervaring (drie kinderen en veel valpartijen) heeft de wonde verzorgd en er heel professioneel plakkertjes op gekleefd (heel hun voorraad zo lijkt het wel).

Maar bon: haar oog zelf is gelukkig niet gekwetst (toch nu nog niks te zien). Even zien wat het morgen geeft.

Tags: , ,
Posted in Nieuw leven | 5 Comments »

« Older Entries