Posts Tagged ‘Manlief’

« Older Entries

Knusjes

Tuesday, February 23rd, 2010

linus22022010

Na een paar dagen van krampjes, kwam vandaag eindelijk de verlossing –  voor Linus en voor ons :)

Hoe het gaat? Met ons goed. De eerste dagen thuis met alle twee de kindjes. Het is wennen – voor iedereen.
Linus is met alles tevreden, zolang hij maar op tijd zijn melk krijgt.
Fiona is heel lief voor ‘de baby’, zoals ze Linus blijft noemen (ze weet wel zijn naam maar heeft hem nog maar 1 keer gebruikt). Ze heeft wel een enorme mamabehoefte en het is soms een beetje moeilijk om daarin mee te gaan. Meestal moet ik net eten geven aan Linus als zij aandacht nodig heeft. Het zal wel wennen zeker?

Onze eerste uitstappen met alle vier tesamen verliepen nogal chaotisch: gisteren naar de kinderarts en vandaag naar de winkel. De drukte wordt mij soms nog te veel.

De babyblues zet alsnog in, vrees ik. We hebben nu twee prachtige kindjes, die ik alletwee even graag zie. Maar hoe we het praktisch allemaal zullen redden en hoe ik allebei quality aandacht kan geven, daar stel ik mij af en toe wat vragen bij.
Nog een geluk dat ik altijd kan rekenen op mijn fantastische man.

Tags: , ,
Posted in Het leven van alledag, Mijn halve trouwboek, Nieuw leven | 5 Comments »

15 jaar

Sunday, February 14th, 2010

15 jaar geleden, Valentijn

ik was er 16, hij was er 15. Twee verliefde pubers die niet veel durfden zeggen aan elkaar, maar zie: daarvoor bestaat Valentijn. Lang leve de Valentijnskaartjes!

Wie had ooit kunnen denken dat ik 15 jaar later hoogzwanger zou zijn van ons tweede kindje? (niet dat ik twijfels had over de duurzaamheid van onze relatie, maar -ik- uberhaupt: kinderen??).
Zo zie je maar: met de juiste partner weet je nooit waar je strandt…

Ik heb er nog nooit spijt van gehad dat we er zo vroeg mee begonnen zijn, nee hoor. Ik heb zeker niet het gevoel dat ik iets gemist heb, integendeel. Op de duur voelt die eerste liefde aan als een warm dekentje dat je constant meedraagt. Die liefde die je in staat stelt om met weinig woorden elkaar te begrijpen. Die ervoor zorgt dat je elkaar kunt steunen ook al ben je met heel verschillende dingen bezig. Die liefde die je door moeilijke, stressvolle tijden helpt.

Of ervoor zorgt dat je een klein mensje kunt koesteren, iets wat jullie twee gemaakt hebben. Ook al is ze zot. En heeft ze een humeur als een windvaan met 10 beaufort veranderlijke wind. En wil je ze graag even achter het behang plakken (na het 100ste ‘neen’ van de dag).

En zie: dit jaar hebben we gezorgd voor een gemeenschappelijk Valentijnscadeautje. Geen afgezaagde rozen dit jaar of een romantisch dineetje. Een kersvers kindje ja. Ahum, het moet er eerst nog uit willen komen natuurlijk.

Timing is nooit onze beste kant geweest.

Tags: , ,
Posted in Mijn halve trouwboek, Nieuw leven | 5 Comments »

Te veel

Sunday, January 17th, 2010
  • Buik: als zelfs de vroedvrouw medelijden heeft omwille van je dikke buik, als je er op 36 weken uitziet alsof het nu voor ieder moment is, als je op geen enkele manier nog zonder hulp in je schoenen kan/voor je dochter kunt zorgen 
  • Werk: als je noodgedwongen je man een weekend achterlaat zodat hij in het huis kan werken, als je eigenlijk moet stoppen met werken maar nog minstens twee weken moet doorgaan om alles af te krijgen, als je bang bent om te bevallen zonder dat er zelfs maar iets klaar is van je to-do lijstje

Vrijdat mocht ik eindelijk nog eens op controle. Alles bleek in orde te zijn, behalve dat mijn buik nu toch wel gigantische proporties aanneemt en dat het einde normaal gezien nog niet in zicht is. 1 luttele centimeter zijn we toch al op weg. Bloeddruk en al de rest was in orde, maar ik was tot mijn schrik wel ineens 4 kg bijgekomen in anderhalve maand. Hoe het zat met het gewicht van de baby, daar kon de vroedvrouw helaas niks over zeggen maar mijn buik spreekt voor zich, vind ik.
Ik zou toch heel graag nog de volgende controle halen eind januari, maar soms heb ik schrik. Zoals vannacht – het rommelt al serieus daarbinnen maar ik vind 36 weken echt nog te vroeg! En daarbij er is nog niks klaar. Dus, krutje, blijf maar nog wat zitten.

Zwanger zijn heeft ook zijn voordelen. Mijn jaarlijks tandartsbezoek verliep heel goed. Hij kon na goed kijken geen gaatjes vinden en ik werd gespaard van een foto, waar hij dan meestal wel iets vindt. Vanwege mijn dikke buik ja. Echt rouwig was ik niet dat het na 20 minuten voorbij was: krutje lag heel erg op mijn maag, daar in die tandartsstoel.
Fiona haar eerste tandartsbezoek was niet zo´n succes. Ik had gehoopt dat ze vrijwillig haar mond ging opendoen, maar alles was reeds verkorven toen bleek dat die stoel plots omhoog ging.
Volgende keer beter dus.

Ik moet dus normaal gezien werken tot eind van de maand maar in samenspraak met de vroedvrouw, doe ik zo rustig mogelijk. Veel thuiswerk dus, en zo weinig mogelijk naar Brussel.
Ik hoop dat mijn doopsuiker snel geleverd wordt en dat ons kaartje volgend weekend eindelijk afraakt. En onze benedenverdieping nog afraakt.

Tags: , ,
Posted in Het leven van alledag, Huisje | Comments Off

Kindermysterie

Wednesday, January 6th, 2010

Manlief neemt Fiona mee naar de badkamer om haar tanden te poetsen.

Na het poetsen wijst ze naar de kraan. Hij zet haar op het werkblad en denkt dat ze haar handen wil wassen. Groot is zijn verbazing als ze van de kraan begint te drinken.

Hij vraagt mij of ik haar dat geleerd heb. No way. Ik vind dat een slechte gewoonte. Zou dat dan van de creche komen, vraagt hij.

Een waar mysterie.

PS. Als je het mij vraagt, heeft ze het gewoon van hem afgekeken. Hij doet het namelijk ook. En Fiona hoef je maar een keer iets te tonen (al is het onbewust)…

Tags: ,
Posted in Mijn halve trouwboek, Nieuw leven | 1 Comment »

2010

Friday, January 1st, 2010

IMGP0679b

Gelukkig nieuw jaar!!!!

Voor Fiona wordt het een jaar waarin ze

  • grote zus wordt
  • haar tweede verjaardag zal vieren
  • hopelijk verlost is van alle verkoudheden en oorontstekingen
  • haar eerste huisje moet verlaten
  • zal verhuizen naar een huisje-met-veel-werk-maar-een-grote-tuin
  • haar creche vaarwel moet zwaaien en naar een nieuwe creche moet trekken
  • normaal gezien voor het eerst naar school moet

Voor ons wordt het het jaar van de grote veranderingen: een tweede kindje erbij, ons huisje moeten verkopen, een nieuw huis kopen, verhuizen, en misschien zelfs nieuw werk vinden (?)

Aan jullie allemaal wens ik: een jaar met veel aangename verrassingen zonder ziektes en ongeluk.
Dat al jullie wensen voor 2010 vervuld mogen worden!

Tags: , ,
Posted in Het leven van alledag | 3 Comments »

Nieuwtjes

Monday, November 9th, 2009
  • Petekindje
    Manlief krijgt er een petekindje bij in december! De derde spruit van onze vrienden R. en H. zal vanaf dan onder zijn alziend oog vertoeven! Ons tweede kindje zal er dus een leuk speelkameraadje bijhebben.
  • Het nieuwe huis
    De compromis is getekend en nu begint de periode van plannen maken, budgetten opstellen en vooral veel rekenen en tellen. Zaterdag zijn we nog eens met een architect gaan kijken en we hebben alvast een paar bruikbare ideeën gekregen. Nu alleen nog wat inspiratie krijgen.
  • Rampmorgen
    Eerst weer veel te laat eraan gedacht dat ik de bibliotheekboeken nog moest verlengen en gemerkt dat ik toch een moest gaan indienen die ik niet meer kon verlengen. Dan de achterdeur niet opengekregen waardoor ik te laat kon vertrekken naar het station. Dan nog mijn abonnement moeten verlengen en merken dat (toen ik eindelijk erin geslaagd was via het touchscreen mijn nummer in te geven) het stom machien mijn bankkaart niet wilde aanvaarden. Om tenslotte mijn trein recht voor mijn neus te zien wegrijden.
    - als compensatie heb ik dan vanavond wel weer de trein gehaald, waarvoor ik eigenlijk al te laat was -
  • Maagzuur
    Een kwaaltje waar ik (in mijn herinnering) tijdens mijn vorige zwangerschap nauwelijks last van had. Maar nu des te meer. En aangenaam is dat niet. Ik loop precies heel de dag rond met een steen die om mijn maag rust. Ik verlang naar de dag dat ik weer met smaak ga kunnen eten en ik niet het gevoel krijg dat mijn maag gewurgd wordt. Maar aangezien ik daarvoor eerst zal moeten bevallen, wil ik dit ongemakske gerust nog wat verdragen.
  • Fiona kan plots al haar blokjes door de correcte gaatjes van haar blokkendoos steken. En ze kan grote torens maken. En puzzels. En soms is ze net een papegaai: daarnet at ik pizza en wilde ze een stukje proeven. Toen ik haar vroeg: “Wil je een stukje pizza?”, zei ze drie keer “pizza” – de eerste keer zonder de “zz” maar de derde keer was perfect.
    Ze wordt groot!

IMG_9713

Tags: , , , ,
Posted in Het leven van alledag, Huisje | 3 Comments »

Raad eens?

Monday, September 7th, 2009

Wie er gisterennacht in mijn bed kwam gekropen?

Fiona was het niet. Ten eerste: die slaapt altijd als een blok en ten tweede: dan zou ze nog twee deuren hebben moeten opendoen om er te raken.
Nee nee het was mijn allerliefste die thuiskwam van zijn mountainbike-tripje in Spanje.

Ik had hem nog zo gezegd dat hij het voor mijn part rustig aan mocht doen en pas vandaag naar Gent moest komen maar nee, hij moest en zou zijn vrouw en dochter terugzien. Precies toch wel een beetje heimwee gehad… :)
Als straf heb ik hem heel de nacht wakker gehouden met mijn gehoest. Want, die verkoudheid, dat is niet normaal. Gisterenavond moest ik zo erg hoesten dat ik kramp kreeg in mijn middenrif en de helft van mijn avondeten moest inleveren. Ik, die nooit heb moeten overgeven vanwege mijn zwangerschap, moet het nu doen vanwege een stomme verkoudheid.

Enfin, ik was liever thuisgebleven vandaag. Vanmorgen hebben we elkaar nog vlug op de hoogte kunnen brengen van de laatste nieuwtjes en dan moest ik helaas Brussel-waarts. Te veel werk om eventjes een dagje vrij/ziek te nemen. Maar vanavond maken we dat allemaal weer goed.
Fiona is in ieder geval in form. Volgens mij wist ze gisterenavond al dat papa vandaag ging thuis zijn. Ze was zo enthousiast dat ze met haar bad de halve living onder water zette. En deze morgen sprong ze de zetel rond toen ze haar papa zag.

Ik wou dat ons nummerke 2 ook zo enthousiast was. Af en toe voel ik een stampje maar niet genoeg naar mijn goesting. Het is natuurlijk nog helemaal in het begin maar met de verkoudheid (Dafalgan, neusdruppels) ben ik er toch niet geheel gerust op. En dat gehoest dan! Gelukkig dat ik niet hoogzwanger ben, anders zou ik zeker bang zijn dat de baby eruit zou vallen.

Tags: , ,
Posted in Het leven van alledag, Mijn halve trouwboek, Nieuw leven | 1 Comment »

30 jaar vandaag

Monday, August 31st, 2009

IMG_6825en kijkt eens hoe graag hij zijn dochter ziet!

Gelukkige verjaardag schat!

PS. OK, hij ziet er hier een beetje verzopen uit, maar dit is de enigste foto die ik hier op de computer heb staan en ik ben te lui om de andere computer aan te zetten.
Gelukkig duurt het nog een paar dagen voor hij in de mot krijgt dat ik deze foto ooit gepubliceerd heb :)

Tags: ,
Posted in Mijn halve trouwboek | Comments Off

Onbestorven weduwe

Saturday, August 29th, 2009

Een onbestorven weduwe (- weduwnaar).

D.i. ‘eene vrouw die niet door den dood van haren echtgenoot tot den staat van weduwe gebracht is, maar door zijne langdurige afwezigheid, uitlandigheid, of door scheiding, enz. als ‘t ware als weduwe is achtergelaten, inzonderheid eene vrouw, wier man van haar verwijderd is zonder hoop op hereeniging, zoodat zij, ofschoon haar man niet gestorven is, aan eene weduwe gelijk is’; Ndl. Wdb. X, 1078; Mnl. Wdb. V, 273; Halma, 398 en Hooft, Brieven, 277: Een onbestorven weduwenaar. Ook sprak men van een onbestorven bruid (- bruidegom); zie Ndl. Wdb. III, 1633; fri. in onbistoarne widdou (weduwe).

Manlief is vanmorgen vertrokken op reis en plots noemt iedereen mij weduwe…

Dat klinkt vies hoor. Met een rondhuppelende pagadder en een onderweg ben ik liever niet alleen. Mijn toestand mag dan nog tijdelijk zijn, die tien dagen kunnen niet snel genoeg voorbij zijn. Momenteel ben ik nog bij mijn ouders en heb ik nog wat respijt. Ik kan nu nog een beetje uitrusten zodat ik de komende dagen aankan.

Want Fiona is nog steeds niet echt in orde. Nog wat hangerig en bleekjes en snel boos. En onze buikbewoner is op zijn/haar rust gesteld en wil liever geen kleine-meisjes-knieën in de maag krijgen. Gelukkig stapt Fiona al zo goed dat ze onder mijn begeleiding zelf de trap op kan naar haar bed.

Ik hou mijn hart dus vast voor de komende dagen. Als ik het echt niet meer zie zitten kan ik nog altijd op mijn moeder rekenen maar, aan de andere kant, als ik dit niet kan… hoe zal het dan met twee kindjes gaan lukken?

Tags: ,
Posted in Het leven van alledag, Mijn halve trouwboek, Nieuw leven | 5 Comments »

D-day nadert

Monday, August 24th, 2009

Met rood, geel en blauw staat het in Google agenda aangeduid: vanaf zaterdag moet ik mijn wederhelft 10 dagen missen wegens een fietsvakantie in Spanje. Niet alleen mijn wederhelft, maar ook de  schoonouders en schoonbroer verdwijnen even van de radar.

Fiona en ik blijven verweesd achter. Tien dagen alleen met mijn zotte dochter. Die vanmorgen opstond en toen ze mij zag “papa?!?” zei… Dat belooft!
Tien dagen worsteling op het verzorgingskussen. Tien dagen met een blokske moeheid twee verdiepingen naar boven zeulen.

Maar…
Tien dagen lang zijn haar lachskes exclusief voor mij (de traantjes ook helaas). Tien dagen lang mag ik haar uitzwaaien bij de creche en is ze oh zo blij als ik haar weer ga ophalen. Tien dagen lang komt ze mij alleen knuffelen. Tien dagen lang exclusieve moeder-dochtertijd.

Wie zal het meest last hebben van heimwee, denk je?

Tags: ,
Posted in Het leven van alledag, Mijn halve trouwboek | Comments Off

« Older Entries